Im nasz maluch jest młodszy, tym większe prawdopodobieństwo, że może mu się ulewać zjedzony pokarm. Jest to spowodowane niedojrzałością mięśnia dolnego zwieracza przełyku. Bywają noworodki, u których funkcja tego mięśnia od urodzenia jest zadawalająca, a zdarzają się też dzieci ulewające aż do końca pierwszego roku życia. Oczywiście, jeżeli objawy nie ustępują, a dziecko słabo przybywa na wadze, trzeba zgłosić ten problem pediatrze.

Ulewania w pierwszych tygodniach życia trzeba umieć odróżnić od wymiotów, których przyczyny mogą być już poważniejsze. Ulewanie to bierne wylewanie pokarmu z ust dziecka, zwykle towarzyszące czkawce lub odbiciu pokarmu, często związane ze zbyt wczesnym przewijaniem dziecka po posiłku lub nieumiejętnym noszeniu go. Częściej występuje ono u dzieci łapczywych, które przejadają się lub połykają dużo powietrza podczas ssania. Wymioty są czynnym wyrzuceniem treści z żołądka w wyniku jego skurczu. Często wygląda to tak, że dziecko chlusta pokarmem na pokój lub osobę opiekującą się nim, samo pozostając niepobrudzone. Przyczyny wymiotów mogą być wyrazem choroby, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

<< powrót