Skala Apgar została wprowadzona w 1953 roku przez Wirginię Apgar w celu określenia stanu noworodka, w jakim przychodzi na świat. W ramach tej oceny sprawdzane jest pięć podstawowych funkcji życiowych dziecka (w 1., 3., 5. i 10. minucie jego życia). Za każdą z nich noworodek może otrzymać od 0 do 2 punktów. Po ich zsumowaniu określa się stan jego zdrowia:
 
0-3 punktów – stan bardzo ciężki (dziecko wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej)
4-6 punktów – stan średni (dziecko wymaga podania tlenu oraz uważnej obserwacji lekarskiej)
7-10 punktów – stan dobry (dziecko jest zdrowe i nie wymaga szczególnej pomocy lekarza, poza odessaniem śluzu z dróg oddechowych)

<< powrót